Dipnotluk

Benimkisi Lafmacun sevdası.

Bazen istediğin şey sadece hayatı susturacak bir müzik oluyor.

Sanki o patlamış mısırı ağıza atılığın andaki gürültünün filmdeki ”seni seviyorum” kelimesinin yerine geçmesi gibi bir duygu.
Seni uzun zaman sonra tekrar görmek bana tuhaf bir şekilde iyi geldi.  Aşk böyle bir şey olmalı beynimin bir yerlerde takıldığı ve kendimi gerizekalı gibi hissettememden bahsetmiyorum abi.
Konuşmak gibi -ki sıçmak için bile  ”dolumu? diye cümle kurduğumuz o olgu için- büyük bir çaba sarf ettiğini biliyorum canım -havalarda ne güzel? demenden anladım aslında o an da ben,işte neyse.. Geçen düşündüm yanındaki bu özürlü haraketlerimin seni ne kadar rahatsız ettiğimi sonra aklıma birden gelen senin de benim yanımda özürlü olduğundu :D kendimi avutmuyorsam da bu güzel bir şey

 Hiç bir şey düşünmediğimde seni düşündüğümü biliyorum. Bir gün belki elime bir fırsat geçer ve sana söylerim dediklerimi belki de geberip gidene kadar içimde tutmak zorunda kalırım. Ama seni son görüşümün bu görüş olmamasını umarım. Lanet olsun ki bu şarkı bana çok şey hissettiriyor.

http://www.youtube.com/watch?v=0cWggYivjh8 

burda diyo ki yane:

Etkiyi hisset, 
Dehşeti hisset 
Acıyı hisset 
Bu beni çılgına çeviriyor 
Numara yapamam 
Allah Aşkına, ben neden yanlış şeritte gidiyorum? 
Sorun benim göbek adım. 
Ama sonunda çok da kötü değilim 
Biri bana anlatabilir mi senin için böyle deli olmanın yanlış olup olmadığını? 


Senin için deli oluyorum 
Deli.

Sen gizemli şarap mısın bana sabah baş ağrısı verecek 
Yada yalnızca lacivert toprak mayını mısın nazik bir ikaz olmadan patlayan 
Bana tüm gerçek nefretini ver ve ben onu dönüştüreceğim yatağımızda 
Hiç görülmemiş bir tutkuya, hiç görülmemiş bir tutkuya 
İşte neden sana böyle deli olduğum 

Senin için deli oluyorum 
Deli…. 

Sorun senin göbek adın. 
Ama sonunda çok da kötü değilsin 
Biri bana anlatabilir mi senin için böyle deli olmanın yanlış olup olmadığını? 
Senin için deli oluyorum

Hani şu çakmak olduğunu belli etmeyen süt şişesi yada çikolata şeklindeki çakmaklar var ya işte şu sıralar tamemen öyleyim. İhtiyacı olanın gözünün göremediği. Masada duruyorum ama meraklı biri elini sürene kadar ne bok olduğum keşfedilmiyor.Bir gelsen ağzımdan sana çıkan tek kelimenin seni seviyorum olacağından falan korkuyorum. Allahtan korkularımla yüzleşebilen biri değilim (!) sana aşığım. Yapabileceğim en ufak bir şey yok, başkalarını sevmeye sadece devam edebilirim.Sana aşığım sana.. Deli gibi aşığım, sikseler düzelmem düzseler siklemem o derece. Anlamıyorsun değil mi ne güzel..

Olacakla öleceğin önüne geçilmez derler, siktir ordan.

Gülen surat takan bir ruhum var.

İnsan bazen aynı resmi yapmaktan sıkılır ya, hani evin çatısı kırmızıya yanındaki ağaç yeşile boyamaktan hani neyin ne renk olduğunu bilir ya,sonra biri çıkar gelir ve ağacınızı pembeye boyar. O zaman kuşlar yerine balıklarınızı uçurur insanları sadece gülen ağızlar olarak çizersiniz işte. Dünya sizin bilindik dünyanız olmaktan çıktığında, renkler karıştığından o değişik duygunun olması gerekenin olmamasının veridiği düzensiz özgürlüğün bittiği gün resmin üstüne dökülen çay gibiyim.-Bunun başka nasıl tarifi olabilir?-

Kimse gerçekten üzüldüğümü anlamıyor, artık dayanamadığımı denemekten vazgeçtiğimi gerçekten bıktığımı anlamıyor. Artık beklediğim birinin olmadığını anlamıyorlar sürekli çalan bir kapım olduğunu çoğu insanı ona vura vura zilini kırdığımı bilmiyorlar. İnsanları dışında bıraktığımı bir mezarlık olduğumu bilmiyor. Kimse mezarlık kelimesini gerçek anlamında kullandığımı bilmiyor mesela. Yaşamaya çalışan bir insan yaşamaya çalışan bir diğer insanı tanır.

Kalbini zamanında birine vermiş, bana ne verecekmiş, bok mu verecekmiş?

Bazen  görür görmez sarılıp ağlamak istediğiniz adamlar olur.sadece yıllarca ayakta dikilmenin verdiği yorgunluk yüzünden bir onun yanında düşesiniz gelir. Benim pek özlediğim kişi olmaz,bir sen varsın işte.

Belki de kapatmalı bu yüzü.

İyi olabilirsin ama insan olma konusunda şüphelerim var.

  Bazen sadece durmak istiyorum ama ben durduğum zaman birileri beni itekleyerek yine haraket ettiriyor.

Neyin var bebeyim kim ittiriyor seni ne oldu neler yasıyorsun ne sıkıyor seni.bazen sadece durmak seni toparlayacaksa bazen sadece dur birileri çok mu onemli

Az önce duvar olduğumu fark ettim.İnsanlar bana anlatıyor ve bir bok olmuyor. Kimileri beni oyuyor kimileri beni istediği renge boyuyor kimileri duvar olduğumu görmek istemedikleri için üstüme bir şeyler yapıştırıyor kimileri yaslanıyor kimileri ise üstüme kahrolası bir sidik kokusu bırakıyor. Evet tek yaptıkları bu.

Az önce kafam bunu dark etti. Dark etmek kötü farkındalık gibi. Bu arada kafasını git gide göte benzettiğim insanlar var da neyse:

İzlerken dinleyiverdim sonra dedi ki:

http://fizy.com/#s/3wafdm

MERHABA; 14 ŞUBAT.

Süregelen günler boyunca her sene seninle geçirdiğimiz geceler için bu şarkıyı sana çalıyorum bu gün yalnızlık,

Bana sırtını dönsen de kabin en fazla kalbimin üstüne düşer..

 http://www.youtube.com/watch?v=vyjNCFje8bc

Benim için kim olduğunu bilmiyorsun değil mi?

Kimsenin yazdıklarımı okumadığını düşündükçe hayıflandım..

Tam kendimi park ederken, bende bir müzik çalmaya başladı çıkamadım içimden..

  Yalnız biri iseniz ve yolda yalnız yürüdüğünüz zamanlardan biriyse,beyninizle birisinin konuşmasını istersiniz, radioyu açar ve öylece ,anlamsızca, saatler saatlerce yürüyüp o saçma konuşmaları iğrenç müzikleri o soğuk gecede dinlersiniz.. İşte tam apartmanın önüne gelir ve ıkına ıkına çantadan anahtarı arayarak kapıyı açar asansöre uzanan o koridora adım atarsınız..

Bir adım..

İki adım.

Üç adım.. birden bir şarkı çalmaya başlar.

Çekmeyen radio yüzünden bir adım geriye gidersiniz,
iki adım geriye gidersiniz,
üç adım geriye gidersiniz ve o şarkıyı dinlemeye başlarsınız..

  Mutluluk en boktan anlarda; işte hayata ara veremeyeceğiniz zamanlarda ortaya çıkar ve sizi her zaman yarı yolda bırakır -evde hissedemezsiniz- soğuk, sürekli haraket etmek zorunda olduğunuz sensörlü lambanın bulunduğu bir koridorda karanlıkta kalma riski ile karşı karşıya kalırsınız. Bendeki de işte böyle bir şeydi.

Sonra su almak için kapıyı açıp koridordan geçiyordum

Hayatımın her defasında koridorumdaki halı gibi yamuk olmasına şaşırıyorum. Ya da tıpkı sigara külümü atığım bardak gibi amacı dışında kullanılan arkadaşlıklarımdan mı bahsetsem.. 

O değilde bir dergi her sayısından affetmekten mi bahseder.Onu affedin, her şeyi affedin, hayatınızı, yaşadıklarınızı, herkesi, kendinizi affedin. Yediğiniz salatanın tadını bozan o acı marulu,eksik olan tuzu ve her defasında unuttuğunuz o sofradaki eksik şeyi affedin, Televizyonun sesini çok açtığından izlemek için moda giremediğiniz o acıklı filmi bile affedin, bir türlü sırtınızı rahat ettirmeyen o koltuğun yastığını, sokakta ayağınıza çarpıp ayakkabının boyasını attıran o taşı, en olmadık zamanda biten sigarayı..anca bu sayede özgürleşebilirsiniz.

  Affetmek keşke öldürmek kadar kolay olsaydı. Böylece tetiği çekerdiniz ve affederdiniz. Neden bilmiyorum ama çoğu zaman insanlar ilham aldıkları insanı onun ilhamı ile yarattıkları şeye tercih etmezler. Affetmek için ilham almadım sanırım.

Onun büyük siyah gözleri,

Bu işe yaramayacağını bile bile girmek soğuk suya atlamak gibidir. Kalbin hızlı atışları titremeler hafif bir duygu uyuşması yaşatır, ama ne olursa olsun sahip olmadığındaki acıdan daha az bir acı içerdiğini düşünüyorum. hiç dokunamazsanız dolunduğunuzda elinizi çekmek zorunda kalmazsınız. Bu  hani şu dedikleri gibi, kaybetmenin verdiği acıya alışıyorsun asıl sorun özlemeye başlayınca canının yanması.

Seni bambaşka bir şekilde affedeceğim, birgün.. belki..